Challenging Prejudices Around Sex Work

This blog piece is a re-post of a blog and interview by Counsellor, Amanda Williamson and a student sex worker, Jemima. Both Amanda and Jemima write blogs on a range of topical subjects. Please see their respective blogs here and here. Amanda and Jemima can also be found on Twitter. Thank you, Amanda and Jemima, for giving us permission to re-post this blog and interview. To our readers, we hope you find this piece as thought provoking as we do. blog 1 About Amanda: I am a warm, experienced, qualified, BACP registered and accredited, professional counsellor practising in the centre of Exeter, Devon. Please ensure your therapist is registered on an Accredited Voluntary Register. Challenging Prejudices around Sex Work by Amanda Williamson I have been pondering on this blog post for several months now. I have opinions about sex work that some people might struggle with. I have found myself pussyfooting around the issue and worrying that my network won’t be able to handle my thoughts and beliefs around sex work… Could this be anything to do with my Catholic school upbringing? Might I, even though I believe I have forged my own moral compass by being curious and genuinely open to taboo issues, actually still be being influenced by others’ attitudes towards sex, taught to me decades ago? When I started secondary school, a convent grammar school, I had to read two books before term started. The New World Bible and Girls Growing Up. I didn’t read the bible before I started school (rebel). I couldn’t wait to get stuck into Girls Growing Up though. I can’t find any reference anywhere to this book online, not even an illustration. It was basically a book to explain the changes of puberty (I remember misreading “pubic” as “public” and making my parents laugh) and sex. The narrative focused on a married couple with kids who, once the kids went to bed, talked about their day and then expressed their love for each other with a very gentle sounding lovemaking, in bed of course, that involved the woman lying back and the man taking the initiative. The whole purpose being that they express their love so intensely that they can make a baby out of it to prove their love (or something like that). I have come a long way since then, which was 31 years ago (yikes). I have more knowledge, maybe even wisdom, personal experience and been exposed to a whole spectrum of sexual behaviour through acquaintances and clients I have worked with, from asexual to monogamous, adulterous, polyamorous relationships, exchanging sex for money and coercive or forceful sex. I’ll say it now, the only time I feel that sex is wrong is if it is forceful or coercive. For the sake of clarity, sex with children is always coercive in my opinion as well as sex with people who you are in a position of power over e.g. therapists’ clients. Read more about this here: http://www.amandawilliamsoncounselling.co.uk/2013/05/sex-in-forbidden-zone-by-peter-rutter.html Please also note that I am well aware of the issues with forced prostitution and trafficking which I believe are wrong. However, I also have the capacity to see that full service sex work (commonly referred to as prostitution, although sex workers dislike that term) does not necessarily involve force or coercion. Whether somebody chooses to abstain from sex, or whether they choose a monogamous or polyamorous relationship is not a problem to me, provided nobody is being hurt in the process. It goes to follow then, that full service sex work is not a problem to me, provided the sex worker and the client are both consenting adults. I would prefer that people did not engage in polyamorous relationships if they are having to lie about it to their partner. That is deception and I believe that almost all of the time this is ethically wrong. But I am aware that me thinking something is wrong does not mean that the rest of the world will agree it’s wrong. Hopefully everybody (besides certain sociopaths) would agree that forceful or coercive sex is always wrong (excluding consensual BDSM practices, talking of which, research seems to indicate that BDSM practitioners may be psychologically healthier than non-practitioners). Why sex work is okay I actually think that full service sex workers provide a very much needed service, particularly so for disabled people or those with mental health issues that might make finding a partner (whether that be for a full relationship or just for sex) incredibly difficult. What many people don’t seem to appreciate is that sexual needs are pretty much universal. We are (most of us) wired to want sexual release. Many of us want both an intimate emotional connection and a physically intimate connection. Even a monogamously wired person may not be able to have both those needs met in one relationship. As for people without any disability or mental health issues, if they aren’t hurting anybody, why is it a problem for them to pay to have sex with a sex worker? Why is it somehow preferable for them to go to a bar or club, buy drinks for a potential sexual partner, or treat them to dinner, with the purpose of wanting to have intercourse at the end of it? I suspect that sex work is tarnished with old attitudes that are perpetuated. I hold my hands up, I have probably passed judgment on sex workers in the past due to ignorance, insecurity and societal and religious expectations. No Agenda I would like to be clear here that I have no personal agenda. I am not a sex worker and it wouldn’t work for me personally. I have a comfortable spot on the sexuality spectrum that would make it difficult for me to have sex with somebody I did not know. That doesn’t mean I am somehow morally right. It’s just what is right for me. Some people get a lot of enjoyment and a buzz from sex with a stranger. Each to their own. I appreciate why gambling is so addictive but my brain isn’t wired to get a thrill from gambling either. Acceptance of individuality Wherever it is I am on the spectrum of sexuality, I appreciate others’ positions (as long as they aren’t being forceful or coercive with sex). If you are interested in gaining a better appreciation of why sex work is important take at look at this website: http://www.tlc-trust.org.uk/services/index.php A Therapeutic Contract I might be taking a risk here by saying it, but full service sex work can be compared (and contrasted) with counselling and psychotherapy. A client is paying for a service that involves a certain amount of intimacy. For some clients, being emotionally intimate may be more excruciating than being sexually intimate and therefore forming a relationship with a therapist may feel fundamentally more risky or scary than paying for sex. There are therapists that traverse the two issues although the UK law on sex surrogacy is ambiguous. Sex therapists deal explicitly with issues of sex and I suspect have a more open mind about sex work than the average person. Where sex work meets therapy I have for several months been in contact with a sex worker who is also a trainee therapist via Twitter. We met via a mutual contact Phil Dore as this lady, Jemima, has a mutual interest in the regulation of therapy to help protect clients from rogue therapists who abuse the position of trust they hold. My dialogue with Jemima has helped me understand more about the abuse that sex workers face and the assumptions that many people, including therapists, make about sex workers. There was an article written very recently in the BACP publication Therapy Today on women exiting sex work which, whilst an important issue I was pleased to see being discussed, did have a flavour of assumption that all women in sex work would choose to exit if they could. Whilst reading it I thought of Jemima and Tweeted her to ask her what she thought of it. Jemima was so upset she told me that she had cried. She quite rightly pointed out that the BACP Ethical Framework promotes client autonomy and that this attitude is clearly at odds with that. She has written a response to Therapy Today. Jemima mentioned the article in this blog post on the criminalisation of the clients of sex workers in Canada. Click here for the Crown Prosecution Service’s legal guidance to prostitution in the UK. I have invited Jemima to be interviewed for this blog post as I believe that she is in the perfect position to lend a voice to this issue. I believe that it is important to realise that there are people who choose sex work and not assume that they are all downtrodden, abused or in need of rescuing. If we automatically take that stance that makes us, the judge, assume a position of power which says more about us and our egos and insecurities and/or ignorance than it does the sex worker. Q Please can I have a brief description of what you do in terms of how you choose to define yourself professionally? I am an independent, indoor, full service sex worker, independent means I do not work for an agency or brothel. Indoor contrasts with outdoor, or street workers, the most common image that comes to mind when people think of sex workers. Sex work covers a variety of jobs, from porn to phone sex. Full service means I will have sex with my clients, under a variety of pre-negotiated (i.e. I insist on condoms) and time limited conditions. People might know the words escort or call girl to describe what I do, though both are problematic for different reasons.   Q How long have you been a sex worker for? Around 6 years, which in sex work terms is quite long, there is a joke that sex work years are the same as dog years.   Q What are the best and worst bits about being a sex worker? Best bits; working for myself, the boost it has given to my self esteem and confidence, the money, the independence, travelling and meeting new people. The community that other sex workers provide, sometimes the sex. The many older gentleman for whom I provide the only human contact. With clients of any age seeing someone leave happy and relaxed, and being responsible for that is a wonderful experience. Many clients talk to me about their lives and problems, in some ways the kind of trust that the therapeutic alliance is meant to work towards over a series of sessions is achieved far more rapidly. I become someone they share problems and intimate secrets with. It has also allowed me to explore a feminine side to myself I had previously, for a variety of reasons been unable to express. Worst; The fear of assault and rape, being raped, not being able to be open about my work, the fear of outing, the fear that stigma may impact on those I care about, unreliable working hours-like many self employed people I spend a lot of time waiting for the phone to ring. A tricky subject much discussed among sws but little understood outside the job is having sex when you are not particularly wanting it. This is not the same as non consensual sex, it is assumed it must be the worst part of the job, but it isn’t. It is no different really to anyone else going into work when they don’t really fancy it.   Q Can you tell me a little about your psychotherapy training? I have to be slightly circumspect here, but I am training to be a person centred therapist on a BACP approved course at an accredited learning provider. (Though the more I learn the more an integrationist approach seems the best).   Q What are the best and worst bits about being a therapist? Well I am still in training, and one of the worst things about this is not being able to express my knowledge or experiences. For example when the tutor was discussing the importance of being able to leave clients behind for self care there was so much I could have contributed. To be a successful sex worker, in terms of personal health and self care, you have to be able to leave the clients behind in a very similar manner. In terms of clients who don’t show there was also a lot I could have shared, but was unable to. Again when lone working came up there was a wealth of experience I could not share. On another level there is a level of congruence and authenticity denied to me in things like skills practice, since there are whole aspects of my life I have to censor due to stigma. The self development has been amazing though, I feel I am so much more self aware than I was a year ago, I have grown so much. It has been incredible getting good feedback, and realising I can do this. With those clients I have seen as they open up and trust me I feel incredibly honoured to be allowed into their lives.   Q What do you think of current legislation regarding sex work – what would you change and why? Current legislation is a mess. Sex work is legal in the UK, if you work alone and indoors. However those with an ideological objection to sex work as well as those with a religious one have tried to criminalise almost every aspect of life surrounding sex work. Street soliciting is illegal, which criminalised the most vulnerable sex workers, often trans, WoC, substance users and migrants. Working with another person is illegal, technically a brothel (thank you Labour) this means if we wish to share a work space for security and companionship we can both be arrested as the other persons pimp. Sex work is dangerous and isolating as it is and this particular law makes it more so. Our partners are also criminalised, arrested as our pimps regardless of evidence. then there is the assumptions and stigma, sex workers are evicted, have their children taken off them, loose custody cases, purely because of their job. We need decriminalisation on the New Zealand model. This moves the regulation of sex work from the criminal to the civil sphere, treats it as any other job, with some particular exceptions around the claiming of benefits http://www.bigsusies.com/new_zealand_140316.pdf   Q What do you think about the current legislation regarding counselling and psychotherapy? Again; what would you change and why? I think it would be a good idea! Again it seems that when it comes to sex, people think there are a whole different set of assumptions and norms which must be upheld, norms based on purity culture and the dominance of capitalist patriarchy. People who sell sexual services are controlled, stigmatised, treated as outcasts, people who sell therapeutic services are allowed free reign regardless of the harm they may have done. In sex work terms we talk about harm reduction, therapy needs to place harm reduction front and centre, and there must be mandatory registration and regulation. This may seem contradictory when I oppose mandatory regulation (or legalisation) of sex work, however it is about understanding power dynamics and who has the power in a relationship. In sex work the worker needs protection, best offered by decriminalisation, in therapy it is the client who needs it, best offered by regulation.   Q Do you experience any misunderstanding or discrimination over the sex work aspect of your lifestyle and if so from whom? Daily, society at large is whorephobic and makes huge assumptions about sex workers, as you already mentioned in the discussion of the therapy today piece. However I am very careful about who knows I am a sex worker, and so unless I am campaigning online I can avoid this, although i do not always exercise as much self care as I should. It is hard though when classmates or tutors discuss “prostitution” or trafficking, and make statements that show they have prejudices based on lack of knowledge and I feel unable to challenge them due to fear of outing myself. I know as much about trafficking a many academics, yet have to sit their in silence, seething. I imagine it is similar to how LGBT people feel when they are read as straight and surrounded by homophobic or transphobes.   Q Do you encounter any misunderstanding regarding your therapeutic work? Not so far   Q Anything else you want to say? You mention the fact that some sex workers work with disabled people as part of your changing thoughts around sex work. This is problematic for me and many other sex workers for a number of reasons. Whilst on an individual level it is rewarding to work with people with disabilities, many of whom are denied access to sexual pleasure by the disablism of society and assumptions about people with disabilities being sexless this has nothing to do with the fight for sex workers rights and against stigma. Many people are unable to have the sex life they desire, for any number of reasons, they may have poor social skills, be physically unattractive, shy, obese, and so on. Whilst these are not structural in nature as disability is (I take a social view of disability, in that it is society which causes some people to be less abled than others) to argue that sex work is somehow acceptable because it provides a sexual opportunity for those who would otherwise not be able to have those opportunities surely should include those without disabilities but with other disadvantages? People with disabilities should have their right to sexual pleasure respected, and enabled if possible (assuming they are not asexual) On a side note there also should not be assumptions they are heterosexual, or have no interest in subjects such as BDSM. Enabling in this context may or may not involve helping to arrange meetings with sex workers if this is what the disabled person wants. We are fortunate in the UK as many OTs and case precedent means personal allowances can be spent on a sex worker, and carers are expected to respect the disabled person’s right to privacy and desire for sex. Although further training is needed and there are still many issues around families who deny their adult children’s sexuality and also for those with learning difficulties. However as important as these issues are the rights of sex workers do not rely on the “worthiness” of our clients. A therapeutic analogy- imagine if the string them up brigade decided that counselling paedophiles should be criminalised, on the grounds they did not “deserve” to be helped? Quite rightly therapists would object, and would highlight how whilst not every therapist wants or is able to work with sex offenders it would be wrong to punish those who did. The rights of the therapist as a worker are not dependent on the worthiness of those they work with. One last thing, many sex workers are disabled, it is a job that can work well when flexibility is a key requirement. It is so common in the discussion around sex workers rights to focus on the clients, rather than the workers, when discussing sex work and disability it would be good if for a change people’s first thought was of disabled sex workers, not disabled clients. Thank you Jemima for some very thought provoking, educative and interesting answers. You can follow Jemima on Twitter and her blog http://sometimesitsjustacigar.wordpress.com NB This post was updated on 25th June 2014. The link to a sex surrogacy agency has been removed because it was brought to my attention that the agency I linked to was unregulated having had their COSRT membership removed.   ‘Cwnsela yng Nghaerwysg – Amanda Williamson Reg MBACP Accred’ ‘Rwyf yn gwnselydd proffesiynol, profiadol, cymwys a thwymgalon sy’n gofrestredig ac wedi ei achredu gan BACP. Rwyf yn ymarfer fy mhroffesiwn yng nghanol Caerwysg, Dyfnaint. Mae gen i dystysgrif mewn Cwnsela, Diploma Uwch mewn Cwnsela Integreiddiol (cwrs wedi ei achredu gan BACP) ac rwyf yn aelod cofrestredig o BACP (Cymdeithas Gwnsela a Seicotherapi Prydain)’ Mae gennym hawl i ail-osod ar ein gwefan ein hunain. Herio Rhagfarnau ynglŷn â Gwaith Rhyw gan Amanda Williamson Rwyf wedi bod yn pendroni ynglŷn â chynnwys y blog yma ers rhai misoedd bellach. Mae gen i farn am waith rhyw y gallai rhai pobl ei chael yn anodd ei deall. Rwyf wedi bod ar bigau’r drain ynglŷn â’r mater, gan ofidio na all fy rhwydwaith ymdopi â fy syniadau a fy nghred o amgylch gwaith rhyw… Allai hyn fod yn gysylltiedig â’r faith i mi fynd i ysgol Gatholig? Ydy hi’n bosib, er fy mod yn credu i mi lunio fy safonau moesegol fy hun drwy fod yn agored ac yn fodlon cwestiynu materion tabŵ, fy mod i mewn gwirionedd yn dal i gael fy nylanwadu gan farn eraill tuag at ryw, rhywbeth a ddysgwyd i mi ddegawdau’ n ôl? Pan ddechreuais i’r ysgol uwchradd, ysgol gwfaint ramadeg, roedd rhaid i mi ddarllen dau lyfr cyn dechrau’r tymor. Beibl y Byd Newydd a llyfr am Ferched yn Tyfu i Fyny. Wnes i ddim darllen y Beibl cyn i mi ddechrau’r ysgol (rebel). Ond doeddwn i ddim yn gallu aros i ddarllen yr un am Ferched yn Tyfu i Fyny. Dydw i ddim yn gallu dod o hyd i unrhyw gyfeiriad at y llyfr yma unrhyw le ar-lein, dim hyd yn oed llun ohono. Yn y bôn, llyfr sy’n esbonio newidiadau i’r corff yn sgil blaen-aeddfedrwydd oedd hwn (dwi’n cofio camddarllen “pubic” fel “public” gan beri i fy rhieni chwerthin). Mae hefyd yn son am ryw. Roedd y naratif yn canolbwyntio ar bâr priod oedd â phlant. Unwaith y byddai’r plant wedi mynd i’r gwely, byddent yn mynegi eu cariad tuag at ei gilydd drwy fynd ati i garu’n dyner iawn, yn y gwely wrth gwrs, gyda’r ddynes yn gorwedd yn ôl a’r dyn yn cymryd y camau cyntaf. Holl ddiben hyn oedd y byddent yn mynegi eu cariad mor ddwys fel y gallent ffurfio babi allan ohono i brofi eu cariad (neu rywbeth o’r fath). Rwyf wedi dod cryn bellter ers hynny, oedd 31 o flynyddoedd yn ôl (cymaint â hynny!?) Mae gen i bellach fwy o wybodaeth, efallai hyd yn oed doethineb, profiad personol ac ymwybyddiaeth o brofiad cyfeillion a chleientiaid, boed yn berthynas afrywiog, unweddol, godinebus, neu aml-gariadus, pobl yn cyfnewid rhyw am arian a rhyw orfodol. Gallaf ddweud hyn nawr, yr unig adeg mae rhyw yn annerbyniol yw os caiff ei orfodi. Er mwyn eglurdeb, mae rhyw gyda phlant bob amser yn orfodol yn fy marn i, yn ogystal â rhyw gyda phobl rydych â phŵer drostynt, e.e. cleientiaid therapyddion. Darllenwch fwy am hyn fan yma: <http://www.amandawilliamsoncounselling.co.uk/2013/05/sex-in-forbidden-zone-by-peter-rutter.html> Nodwch hefyd os gwelwch yn dda fy mod i’n gwbl ymwybodol o faterion sy’n perthyn i buteinio wedi ei orfodi a’r fasnach mewn pobl, credaf fod y rhain yn annerbyniol. Serch hynny, mae gen i hefyd y gallu i weld nad yw gwaith rhyw gwasanaeth llawn (yr hyn y cyfeirir ato’n gyffredin fel puteinio, er nad yw gweithwyr rhyw’n hoff o’r term) o reidrwydd yn cynnwys elfen o orfodaeth. ‘Does gen i ddim problem â phobl sy’n dewis ymatal rhag cael rhyw, neu’n dewis perthynas unweddol neu aml-gariadus, cyn belled nad oes unrhyw un yn cael i frifo yn y broses. Gan ddilyn ymlaen o hyn, nid yw gwaith rhyw gwasanaeth llawn yn broblem i mi chwaith, cyn belled â bod y gweithiwr rhyw a’r cleient yn oedolion sy’n cydsynio. Byddai’n well gen i pe na fyddai pobl yn ymgymryd â pherthynas aml-gariadus os oes rhaid iddynt ddweud celwydd wrth eu cymar ynglŷn â hynny. Twyll yw hyn, a chredaf fod hynny bron bob amser yn foesegol annerbyniol. Ond rwyf yn ymwybodol nad yw’r ffaith fy mod i o’r farn fod rhywbeth yn anghywir yn golygu y bydd pawb arall yn y byd yn cytuno â’r safbwynt hwnnw. Buaswn yn gobeithio bod pawb (ac eithrio ambell seicopath) yn cytuno bod rhyw wedi ei orfodi wastad yn annerbyniol (ac eithrio arferion BDSM cydsyniol, a son am bethau felly, mae ymchwil wedi nodi y gall ymarferwyr BDSM fod yn seicolegol iachach na’r rheiny sydd dim wrthi). Pam bod gwaith rhyw yn iawn Rwyf o’r farn fod gweithwyr rhyw gwasanaeth llawn yn darparu gwasanaeth sy’n wirioneddol ei angen, yn arbennig i bobl anabl neu bobl sydd â phroblemau iechyd meddwl sy’n ei gwneud yn anodd iawn iddynt ganfod cymar (boed am berthynas lawn neu dim ond am ryw). Yr hyn nad yw llawer o bobl fel pe baent yn ei ddeall yw bod anghenion rhywiol yn gyffredin i bawb ohonom. Rydym (yn sicr y rhan fwyaf ohonom) eisiau rhyw fath o ryddhad rhywiol. Mae llawer ohonom eisiau cysylltiad emosiynol clòs yn ogystal â chysylltiad corfforol clòs. Mae’n bosib na all hyd yn oed person sydd â meddylfryd unweddol gael y ddau angen yma wedi eu diwallu mewn un berthynas. O ran pobl sydd heb anabledd neu anawsterau iechyd meddwl, os nad ydynt yn brifo unrhyw un, pam yw hi’n broblem iddynt dalu i gael rhyw gyda gweithiwr rhyw? Pam yw hi’n well mewn unrhyw ffordd iddynt fynd i far neu glwb, prynu diod neu ginio i ddarpar gymar, gyda’r diben o fod eisiau cyfathrach rywiol ar ddiwedd y nos? Rwyf yn amau bod gwaith rhyw wedi ei ddifwyno gyda hen agweddau sy’n cael eu parhau. Rwyf yn cyfaddef fy mod innau wedi barnu gweithwyr rhyw yn y gorffennol, oherwydd anwybodaeth, ansicrwydd neu ddisgwyliadau cymdeithasol a chrefyddol. Dim Agenda Hoffwn ei gwneud y glir fan yma nad oes gen i unrhyw agenda personol. Nid wyf yn weithiwr rhyw ac ni fyddai hynny’n gweithio i mi’n bersonol. Mae gen i le cyfforddus ar y sbectrwm rhywiol a fyddai’n ei gwneud yn anodd i mi gael rhyw gyda rhywun nad oeddwn i’n ei adnabod. Nid yw hynny’n golygu fod mod i rywsut yn foesegol gywir. Dyma beth sy’n iawn i mi. Mae rhai pobl yn cael cryn lawer o fwynhad a chyffro o gael rhyw â dieithryn. Pawb at y peth y bo. Rwyf yn gallu deall pam bod pobl yn mynd yn gaeth i hapchwarae, ond nid wyf y math o berson sy’n cael gwefr o hapchwarae chwaith. Parodrwydd i dderbyn gwahaniaethau unigolion Ble bynnag ydw i ar sbectrwm rhywioldeb, rwyf yn gwerthfawrogi sefyllfa eraill (cyn belled nad ydynt yn cael eu gorfodi i gael rhyw). Os oes diddordeb gennych mewn meithrin gwell dealltwriaeth ynglŷn pham ei bod yn bwysig, gallwch fwrw golwg ar y wefan hon: http://www.tlc-trust.org.uk/services/index.php Cytundeb Therapiwtig Efallai fy mod yn cymryd risg drwy ddweud hyn, ond gellir cymharu (a chyferbynnu) gwaith rhyw gwasanaeth llawn â chwnsela a seicotherapi. Mae cleient yn talu am wasanaeth sy’n cynnwys elfen o agosatrwydd. I rai cleientiaid, gall bod yn agos at rywun yn emosiynol fod yn fwy poenus na bod yn agos at rywun yn yr ystyr rywiol, ac o’r herwydd gall ffurfio perthynas â therapydd deimlo’n fwy peryglus na thalu am ryw. Mae yno therapyddion sy’n pontio’r ddau faes, er bod y gyfraith yn y DU ar ddirprwyo rhywiol yn amwys. Mae therapyddion rhyw yn ymdrin â materion o ryw a thybiaf fy mod i’n fwy meddwl-agored ynglŷn â gwaith rhyw na’r rhan fwyaf o bobl. Lle mae gwaith rhyw yn cwrdd â therapi Ers rhai misoedd bellach, rwyf wedi bod mewn cysylltiad drwy Drydar â gweithiwr rhyw sydd hefyd yn therapydd dan hyfforddiant. Cwrddais â hi drwy gyfaill Phil Dore oherwydd bod gan y ddynes yma, Jemima diddordeb mewn rheoleiddio therapi er mwyn helpu i amddiffyn cleientiaid rhag therapyddion ffug sy’n manteisio’n annheg ar yr ymddiriedaeth a roddir ynddynt. Mae fy sgyrsiau â Jemima wedi fy helpu i ddeall mwy ynglŷn â’r gamdriniaeth mae gweithwyr rhyw yn ei wynebu a’r rhagdybiaethau sydd gan lawer o bobl, gan gynnwys therapyddion, ynglŷn gweithwyr rhyw. ‘Sgrifennwyd erthygl yn ddiweddar iawn yn un o gyhoeddiadau’r BACP Therapy Today ar fenywod yn gadael gwaith rhyw  ac er ei fod yn fater pwysig sy’n haeddu cael ei drafod, roedd fel pe bai’n cymryd yn ganiataol y byddai unrhyw ddynes sy’n gwneud gwaith rhyw yn dewis gadael y maes hwn pe gallai wneud hynny. Wrth ddarllen yr erthygl meddyliais am Jemima ac anfonais neges Drydar ati i ofyn iddi beth oedd ei barn hi ar y darn. Roedd Jemima wedi ei chythruddo cymaint nes iddi grio. Nododd yn ddigon cywir fod Fframwaith Moesegol BACP yn hyrwyddo hunanreolaeth cleientiaid a bod yr ymagweddiad hwn yn amlwg yn mynd yn groes i hynny. Mae hi wedi ‘sgrifennu ymateb at Therapy Today. Cyfeiriodd Jemima at yr erthygl yn y blog hwn ar anghyfreithloni cleientiaid gweithwyr rhyw yng Nghanada. Cliciwch fan yma am ganllawiau cyfriethiol Gwasanaeth Erlyn y Goron ar buteinio yn y DU. Rwyf wedi gwahodd Jemima i wneud cyfweliad ar gyfer y blog yma, gan y credaf ei bod hi mewn sefyllfa berffaith i leisio ei barn ar y mater hwn.  Credaf ei bod yn bwysig sylweddoli bod yno bobl sy’n dewis gwaith rhyw, ac ni ellir cymryd yn ganiataol eu bod yn cael eu gormesu, eu cam-drin na bod angen eu hachub. Os ydym yn gwneud safiad o’r fath, mae’n golygu mai ni sy’n barnu o safbwynt o bŵer, sy’n dweud mwy amdanom ni â’n hansicrwydd a/neu anwybodaeth nag mae’n ei wneud am weithwyr rhyw. C. Fyddai modd i mi gael disgrifiad byr o’r hyn rwyt ti’n ei wneud yn nhermau sut rwyt yn diffinio dy hun yn broffesiynol? Rwyf  yn weithiwr rhyw gwasanaeth llawn annibynnol sy’n gweithio dan-do; mae annibynnol yn golygu nad wyf yn gweithio i asiantaeth na phuteindy. Mae gweithio dan-do’n wahanol i’r rheiny sy’n gweithio ar y stryd, sef y ddelwedd fwyaf cyffredin sy’n dod i’r meddwl pan fo pobl yn meddwl am weithwyr rhyw. Mae gwaith rhyw yn cynnwys amrywiaeth o swyddi, o bornograffi i ryw dros y ffôn. Golyga gwasanaeth llawn fy mod i’n fodlon cael rhyw gyda fy nghleientiaid, dan amrywiaeth o amodau a gytunir ymlaen llaw (h.y. rwyf yn mynnu defnyddio condom) ac o fewn cyfyngiadau amser. Mae’n bosib y bydd pobl yn defnyddio termau megis “escort” neu “call girl” i ddisgrifio’r hyn rwyf yn ei wneud, ond mae problem â’r termau hyn am wahanol resymau.   C. Pa mor hir wyt ti wedi bod yn weithiwr rhyw? Tua 6 blynedd, sy’n eithaf hir yn y diwydiant rhyw. Mae jôc fod blynyddoedd yn y diwydiant yr un fath â blynyddoedd cŵn. C. Beth yw’r pethau gorau a gwaethaf am fod yn weithiwr rhyw? Pethau gorau; gweithio drosof fi fy hun, yr hwb mae’n ei roi i fy hunan-barch a hyder, yr arian, yr annibyniaeth, teithio a chwrdd â phobl newydd. Y gymuned mae gweithwyr rhyw eraill yn ei darparu, weithiau’r rhyw. I nifer o ddynion hŷn, fi yw’r unig gyswllt dynol sydd gan rai ohonynt. A minnau â chleientiaid o bob oedran, mae bod yn gyfrifol am rywun yn gadael yn hapus ac wedi ymlacio, yn brofiad rhyfeddol. Mae llawer o gleientiaid yn siarad â mi am eu bywydau a’u problemau, mewn rhai ffyrdd caiff y math o ymddiried y mae’r berthynas therapiwtig yn bwriadu gweithio tuag ati dros gyfres o sesiynau ei gyrraedd yn llawer cyflymach. Byddaf yn rhywun y gallan nhw rannu problemau a chyfrinachau agos â hi. Mae wedi fy ngalluogi hefyd i archwilio fy ochr fenywaidd fy hun nad oeddwn am nifer o resymau wedi gallu eu mynegi o’r blaen. Y pethau gwaethaf; Yr ofn o ddioddef ymosodiad, trais rhywiol, cael fy nhreisio, methu â bod yn agored am fy ngwaith, ofn o gael fy natgelu, ofn y gall stigma effeithio ar y rheiny sy’n bwysig i mi, oriau gwaith anghyson – fel llawer o bobl hunangyflogedig rwy’n treulio llawer o amser yn aros i’r ffôn ganu. Testun anodd sy’n cael ei drafod yn aml ymysg gweithwyr rhyw, ond na chaiff ei ddeall ryw lawer tu allan i’r diwydiant, yw cael cyfathrach rywiol pan nad oes gennych lawer o awydd am hynny. Nid yw hwn yr un peth â rhyw anghydsyniol, tybir mai hynny yw’r peth gwaethaf am y swydd, ond nid felly mohoni. Dyw hi ddim yn wahanol i unrhyw un arall yn mynd i’r gwaith pan nad oes awydd ganddyn nhw.   C. Elli di ddweud rhywbeth wrtha i am dy hyfforddiant seicotherapi? Rhaid i mi fod yn ofalus fan yma, ond rwyf yn cael fy hyfforddi mewn therapi wedi ei ganoli ar y person, ar gwrs a gymeradwyir gan BACP gyda darparydd dysgu wedi ei achredu. (Er po fwyaf rwyf yn ei ddysgu, credaf mai ymagweddiad integreiddiwr sydd orau).   C. Beth yw’r pethau gorau a’r gwaethaf am fod yn therapydd? Wel, rwyf yn dal i fod dan hyfforddiant, ac un o’r pethau gwaethaf am hyn yw’r ffaith na allaf fynegi fy ngwybodaeth na fy mhrofiadau. Er enghraifft, pan oedd y tiwtor yn trafod pwysigrwydd bod yn gallu gadael cleientiaid ar ôl i ofalu amdanynt eu hunain, roedd cymaint y gallwn i fod wedi ei gyfrannu. I fod yn weithiwr rhyw llwyddiannus, yn nhermau iechyd personol a gofalu amdanoch eich hun, rhaid i chi fod yn gallu gadael y cleientau ar ôl mewn ffyrdd ddigon tebyg. Yn nhermau cleientiaid sy’n methu dangos eu teimladau, roedd yno hefyd gryn lawer y gallwn i fod wedi ei rannu, ond doeddwn i ddim yn gallu. Hefyd pan drafodwyd gweithio ar eich pen eich hun, roedd yno gyfoeth o brofiad na allwn i ei rannu. Ar lefel arall, mae yno elfen o gysondeb a dilysrwydd sydd wedi ei gwadu i mi mewn meysydd fel ymarferiad sgiliau, gan fod yno agweddau o fy mywyd sy’n rhaid i mi eu sensro oherwydd stigma. Mae’r hunanddatblygiad wedi bod yn anhygoel serch hynny, teimlaf fy mod i’n llawer mwy hunanymwybodol; rwyf wedi tyfu cymaint. Roedd yn wych cael adborth da, a sylweddoli fy mod i’n gallu gwneud hyn. Gyda’r clientau hynny rwyf wedi eu gweld sy’n fodlon agor eu calonnau ac ymddiried ynof, teimlaf fod hyn yn anrhydedd cael caniatâd i fynd i mewn i’w bywydau.   C. Beth wyt ti’n feddwl am y ddeddfwriaeth bresennol sy’n perthyn i waith rhyw – beth fyddet ti’n ei newid a pham? Mae’r ddeddfwriaeth bresennol yn llanast. Mae gwaith rhyw yn gyfreithlon yn y DU, os ydych chi’n gweithio ar eich pen eich hun, dan-do. Serch hynny, mae pobl sydd â gwrthwynebiad moesegol i waith rhyw, ynghyd â’r rheiny sydd â gwrthwynebiad crefyddol, wedi ceisio gwneud trosedd o bron bob agwedd o fywyd sy’n ymwneud â gwaith rhyw. Mae cymell rhyw ar y stryd yn anghyfreithlon, sy’n gwneud troseddwyr o’r gweithwyr rhyw mwyaf bregus, yn aml bobl draws, WoC, camddefnyddwyr sylweddau a mewnfudwyr. Mae gweithio gyda pherson arall yn anghyfreithlon, sy’n dechnegol yn ei wneud yn buteindy (diolch Llafur). Golyga hyn os ydym eisiau rhannu gweithle er diogelwch a chyfeillgarwch, y gallwn gael ein harestio fel pimp y person arall. Mae gwaith rhyw eisoes yn beryglus ac yn ynysu pobl, ac mae’r gyfraith hon yn dwysáu’r sefyllfa honno. Caiff ein partneriaid hefyd eu hystyried i fod yn droseddwyr, a’u harestio fel ein pimps, beth bynnag fo’r dystiolaeth. Wedyn mae yno’r stigma; caiff gweithwyr rhyw eu bwrw allan o’u cartrefi, caiff eu plant eu cymryd oddi arnynt gn arwain at achosion gwarchodaeth, dim ond oherwydd eu swyddi. Rydym angen cyfreithloni ar fodel Seland Newydd. Mae hyn yn symud rheoleiddio gwaith rhyw o’r maes troseddol i’r maes sifil, gan ei drin fel unrhyw swydd arall, gyda rhai eithriadau penodol o amgylch hawlio budd-aliadau http://www.bigsusies.com/new_zealand_140316.pdf   C. Beth wyt ti’n feddwl am y ddeddfwriaeth bresennol sy’n perthyn i gwnsela a seicotherapi? Unwaith eto; beth fyddet ti’n ei newid a pham Credaf y byddai’n syniad da! Unwaith eto, ymddengys pan fyddwn yn son am ryw, mae pobl yn meddwl bod yno set o ddamcaniaethau a safonau gwahanol sy’n rhaid eu cynnal, safonau sy’n seiliedig ar ddiwylliant purdeb a dominyddiaeth patriarchaeth gyfalafol. Caiff pobl sy’n gwerthu gwasanaethau rhywiol eu rheoli, eu stigmateiddio a’u cadw ar gyrion cymdeithas; caiff pobl sy’n gwerthu gwasanaethau therapiwtig rwydd hynt, beth bynnag fo’r niwed y gallant  fod wedi ei greu. Yn nhermau gwaith rhyw, rydym yn siarad am leihau niwed; mae angen i therapi osod lleihau niwed ar ben yr agenda, a rhaid bod yno gofrestru a rheoleiddio gorfodol. Efallai bod hyn fel pe bawn i’n gwrth-ddweud fy hun pan fyddaf yn gwrthwynebu rheoleiddio gorfodol (neu gyfreithloni) gwaith rhyw, serch hynny mae’n ymwneud â deall deinameg pŵer a phwy sydd â’r pŵer mewn perthynas. Mewn gwaith rhyw, y gweithiwr rhyw sydd angen ei amddiffyn, a’r ffordd orau o wneud hyn yw ei gyfreithloni; mewn therapi, y client sydd ei angen, a gwneir hynny orau drwy reoleiddio.   C. Wyt ti wedi wynebu unrhyw gamddealltwriaeth neu gamwahaniaethu yn sgil agwedd gwaith rhyw dy ddull o fyw, ac os wyt ti gan bwy? Mae cymdeithas yn gyffredinol yn camwahaniaethu yn erbyn puteiniaid ac mae pobl yn gwneud rhagdybiaethau enfawr am weithwyr rhyw, fel y soniaist ti eisoes yn y drafodaeth o’r darn yn Therapy Today. Serch hynny, rwyf yn ofalus iawn ynglŷn â phwy sy’n gwybod fy mod i’n weithiwr rhyw, felly os nad wyf i’n ymgyrchu ar-lein gallaf osgoi hyn. Fodd bynnag, nid wyf bob amser mor ofalus ac y dylwn fod. Mae’n ddigon anodd pan fo cyd-fyfyrwyr neu diwtoriaid yn trafod “puteindra” neu’r fasnach mewn pobl, ac yn gwneud datganiadau sy’n dangos fod ganddynt ragfarnau sy’n seiliedig ar ddiffyg gwybodaeth, a theimlaf na allaf eu herio rhag ofn i mi ddatgelu fy ngwir gefndir. Rwyf yn gwybod cymaint am y fasnach mewn pobl â llawer o academyddion, eto rhaid i mi eistedd mewn tawlech, yn corddi ar y tu mewn. Dychmygaf fod hyn yn debyg i sut mae pobl LHDT yn teimlo pan fod pobl yn tybio eu bod yn heterorywiol a’u bod wedi eu hamgylchynu â phobl homoffobig a thraws-ffobig.   C. Wyt ti wedi wynebu unrhyw gamddealltwriaeth o ran dy waith therapiwtig? Ddim hyd yn hyn C. Oes yno unrhyw beth arall rwyt ti eisiau ei ddweud? Fe gyfeiriaist at y ffaith fod rhai gweithwyr rhyw yn gweithio gyda phobl anabl fel rhan o newid syniadau ynglŷn â gwaith rhyw. Mae gen i, a llawer o weithwyr rhyw eraill, broblem gyda hyn am nifer o resymau. Tra’i bod yn brofiad gwerth chweil i weithio gyda phobl sydd ag anableddau, llawer ohonynt yn cael eu gwadu rhag mynediad i bleser rhywiol gan ragfarnau cymdeithas yn erbyn pobl anabl a’r ddamcaniaeth bod pobl ag anableddau’n ddi-ryw, ’does a wnelo hyn ddim byd â brwydr gweithwyr rhyw dros hawliau ac yn erbyn stigma. Mae llawer o bobl yn methu cael y bywyd rhywiol maent ei eisiau, am unrhyw nifer o resymau; efallai bod ganddynt sgiliau cymdeithasol gwael, nid ydynt yn gorfforol ddeniadol, maent yn swil, neu’n ordew a.y.b. Nid yw’r rhain yn strwythurol mewn natur o gymharu ag anabledd (mae gen i agwedd cymdeithasol tuag at anabledd; h.y. cymdeithas sy’n peri i rai pobl fod yn llai abl nag eraill). Ond oni ddylai dadlau bod gwaith rhyw rywsut yn dderbyniol oherwydd ei fod yn darparu cyfle rhywiol i’r rheiny na fyddent fel arall yn gallu cael y cyfleoedd hynny, gynnwys y rheiny sydd heb anableddau ond sydd ag anfanteision eraill? Dylid parchu a galluogi hawl pobl ag anableddau i bleser rhywiol (cyn belled nad ydynt yn afrywiog). Hoffwn nodi hefyd na ddylid cymryd yn ganiataol eu bod yn heterorywiol, na’u bod heb unrhyw ddiddordeb mewn meysydd megis BDSM. Mae’n bosib bod galluogi yn y cyd-destun hwn yn cynnwys helpu i drefnu cyfarfod gweithwyr rhyw os mai dyna beth mae’r person anabl ei eisiau. Rydym yn ffodus yn y DU gan fod llawer o Therapyddion Galwedigaethol a chynsail mewn achosion yn golygu y gellir gwario lwfansau personol ar weithiwr rhyw, a disgwylir i ofalwyr barchu hawl y person anabl i breifatrwydd a’r awydd am ryw. Er bod yno angen am hyfforddiant pellach, mae yno’n dal i fod lawer o broblemau sy’n ymwneud â theuluoedd yn gwadu rhywioldeb eu plant sy’n oedolion a hefyd y rheiny sydd ag anawsterau dysgu. Serch hynny, a derbyn pwysigrwydd y materion hyn, nid yw hawliau gweithwyr rhyw yn dibynnu ar “deilyngdod” ein clientau. Dyma gyfatebiaeth therapiwtig – dychmygwch pe bai’r eithafwyr diamynedd yn ein plith yn penderfynu y dylid gwneud cwnsela pedoffiliaid yn drosedd, ar y sail nad ydynt yn “haeddu” cael eu helpu. Byddai therapyddion yn gwrthwynebu, a hynny’n ddigon cyfiawn, a byddent yn dwyn sylw at y ffaith er nad yw pob therapydd eisiau, na’n gallu, gweithio gyda throseddwyr rhyw, y byddai’n anghywir cosbi’r rheiny oedd eisiau gwneud hynny. Nid yw hawliau’r therapydd fel gweithiwr yn ddibynnol ar deilyngdod y rheiny maent yn gweithio gyda nhw. Un peth olaf, mae llawer o weithwyr rhyw yn anabl; mae’n swydd y gallant ei gwneud pan fo hyblygrwydd yn elfen allweddol. Mae mor gyffredin yn y drafodaeth o amgylch gweithwyr rhyw i ffocysu ar y cleientau, yn hytrach na’r gweithwyr; wrth drafod gwaith rhyw ac anabledd buasai’n syniad da pe bai pobl yn meddwl am weithwyr rhyw anabl yn gyntaf, yn hytrach na chleientiaid anabl. Diolch i ti Jemima am dy atebion addysgol a diddorol sy’n pryfocio’r meddwl. Gallwch ddilyn Jemima ar Trydar a’i blog <http://sometimesitsjustacigar.wordpress.com/> Noder: Diweddarwyd hwn ar 25ain Mehefin 2014. Mae’r ddolen i asiantaeth dirprwyo rhyw wedi ei dileu oherwydd i mi gael ar ddeall nad yw’r asiantaeth y cysylltais â hi wedi ei rheoleiddio, a bod ei haelodaeth o COSRT wedi cael ei diddymu.

Leave a Reply

Your email address will not be published.